مقدمه: اندازه گیری تغییرات قطر شریان بازویی توسط روش های فراصوتی بطور وسیعی در اندازه گیری عملکرد آندوتلیوم به کار می رود. با توجه به اینکه قطر شریان تحت تاثیر محرک جریان افزایش می یابد، لذا در مطالعه حاضر اثر انسداد شریانی و نیز موقعیت کاف مسدود کننده بر استرین شعاعی شریان بازویی مورد ارزیابی قرار می گیرد.روش ها: جهت بررسی تاثیر محرک جریان، شریان بازویی افراد سالم، ابتدا تحت فشار 200 میلی متر جیوه در مدت 5 دقیقه و سپس بدون اعمال محرک جریان تحت بررسی فراصوتی قرار گرفت. برای بررسی موقعیت بهینه کاف با حداکثر تغییرات بیومکانیکی در شریان بازویی، عروق دو ناحیه فوقانی بازو و نیز میانی ساعد 10 مرد سالم تحت استرس 200 میلی متر جیوه مسدود شد. برای استخراج تغییرات قطر شریان و تخمین استرین شعاعی، فریم های متوالی از تصاویر فراصوتی B-mode بر روی کامپیوتر شخصی ثبت گردید و حداکثر قطر شریان در فاز سیستول و حداقل قطر شریان در انتهای دیاستول به صورت off line اندازه گیری شد.یافته ها: نتایج حاصل از بررسی اولتراسونیک شریان بازویی چپ نشان داد که با اعمال استرس 200 میلی متر جیوه استرین شعاعی حدود 3.5 برابر بیش از شرایط عادی و بدون استرس است. نتایج آنالیز آماری (t-test) نیز تمایز معنی دار میان دو گروه را تایید نمود. استرین شعاعی شریان بازویی، با انسداد 200 میلی متر جیوه در محل یک سوم فوقانی شریان بازو و نیز شریان رادیال در میان ساعد به ترتیب 10.44±2.63 و 4.97±3.61 درصد برآورد شد. آنالیز آماری استرین شعاعی شریان بازویی با دو محل انسداد مجزا نشان داد که تمایز معنی داری میان مقادیر استرین دو گروه وجود دارد. به علاوه، با انسداد شریان بازویی در ناحیه یک سوم فوقانی آن، تغییرات نسبی قطر شریان بازویی 48 درصد افزایش می یابد.نتیجه گیری: با انسداد خارجی شریان، نه تنها استرین شعاعی شریان بازویی افزایش می یابد، بلکه این پارامتر در شرایط انسداد در ناحیه فوقانی شریان بازویی نسبت به انسداد ناحیه میانی شریان رادیال بطور معنی داری بیشتر است.

مقدمه: امروزه ارزیابی غیر تهاجمی تغییر اتساع پذیری ناحیه آندوتلیوم عروق در شرایط هیپرمی مورد توجه محققین است. لکن شرایط بهینه ایجاد هیپرمی و نیز بررسی پارامتر مکانیکی مناسب با استفاده از روش های فراصوتی شریان بر اساس اندازه انسداد، زمان انسداد و زمان بررسی فراصوتی پس از حذف انسداد گزارش نشده است. در مطالعه حاضر بر اساس رفتار بیومکانیکی شریان بازویی، شرایط و پارامترهای بهینه ایجاد هیپرمی استخراج خواهد شد.روش: ابتدا شریان بازویی مردان سالم تحت انسداد صفر، 50، 100، 150، 200 و 250 میلی متر جیوه به مدت 5 دقیقه قرار گرفت و سپس 60 ثانیه پس از رفع انسداد بررسی فراصوتی انجام شد و انسداد بهینه بر اساس حداکثر اتساع پذیری شریان استخراج شد. سپس شریان تحت انسداد بهینه به مدت 1، 2، 3، 4 و 5 دقیقه قرار گرفت و زمان انسداد بهینه با حداکثر اتساع پذیری حاصل شد. برای استخراج زمان بررسی فراصوتی بهینه، شریان بازویی مردان سالم تحت فشار و زمان انسداد بهینه قرار گرفت و 30، 45، 60، 75 و 90 ثانیه پس از حذف هیپرمی مورد ارزیابی فراصوتی قرار گرفت. برای استخراج تغییرات قطر شریان، حداکثر سرعت در فاز سیستول و حداقل سرعت در فاز دیاستول شریان و نیز تخمین استرین شعاعی و اتساع پذیری، شکل های متوالی از تصاویر فراصوتی و داپلر، بر روی کامپیوتر شخصی ثبت گردید. با استفاده از آزمون تحلیل پراش یک راهه، پارامترهای بهینه ایجاد هیپرمی غیر فعال برای افزایش توانایی اتساع پذیری شریان بازویی مشخص شد.یافته ها: نتایج بررسی استرین و اتساع پذیری نشان داد که هیپرمی با فشار انسداد 150 میلی متر جیوه 2.85 برابر بیش از شرایط بدون استرس است. آنالیز آماری پارامترهای استرین، اتساع پذیری، حداکثر سرعت سیستول و سرعت انتهایی دیاستول نشان داد که هیپرمی با انسداد150 میلی متر جیوه به مدت 4 و 5 دقیقه تمایز معنی داری با گروه های 1، 2 و 3 دقیقه انسداد دارد. لذا با توجه به سطح تحمل بیمار زمان 4 دقیقه انسداد انتخاب شد. بررسی زمان ارزیابی فراصوت پس از رفع هیپرمی نشان داد که زمان های 45 تا 60 ثانیه برای ارزیابی پارامترهای فراصوتی مناسب تر است.نتیجه گیری: با اعمال پروتوکل هیپرمی غیر فعال بهینه، امکان ارزیابی غیر تهاجمی و دقیق تر پارامترهای بیومکانیک به دلیل افزایش اتساع پذیری شریان فراهم خواهد شد.

مسئلۀ ادراک بعنوان مبنای معرفت، جایگاهی ویژه در فلسفۀ اسلامی دارد. ملاصدرا با بکارگیری اصول و مبانی فلسفی خویش، تبیین فلسفی­ متفاوتی از ادراک ارائه داده که میتوان آن را نظریۀ صدور ـ‌در مقابل نظریۀ حلول‌ـ نامید. بر اساس نظریۀ صدور، نفس با قدرت خالقیت خود و امداد مبادی عالیه و اِعداد معدات خارجی، صور ادراکی را انشاء میکند. نظریۀ صدور اگرچه نسبت به سایر نظریه­های رایج، توانِ تبیینی بالاتری دارد، اما با ابهاماتی همراه است که به توضیح و بررسی بیشتر نیاز دارد. در راستای تبیین فرایند صدور و با محوریت مؤلفه‌های تأثیرگذار در این فرایند (اِعداد شی خارجی، امداد مبادی عالیه، مماثلت و مطابقت)، اگرچه ملاصدرا به چگونگی تحقق اعداد اشاره نکرده، اما بنظر میرسد میتوان بر اساس یافته‌های علوم شناختی جدید، در اینباره تبیین و توجیهی قابل قبول ارائه داد؛ گویی ملاصدرا آگاهانه و عامدانه، وجود اشیاء خارجی را صرفاً «معدّ» ادراک دانسته است، نه بیشتر. در مورد چگونگی تأثیر مبادی عالیه در امر ادراک نیز باید گفت انتساب صدور صور به مبادی عالیه بعنوان فاعل بعید، با نسبت دادن انشاء این صور به نفس بعنوان فاعل قریب، منافاتی ندارد. ملاصدرا در مورد نحوۀ ارتباط صور انشائی با صور خارجی، از «مماثلت» آن­دو سخن گفته است. اما بنظر میرسد نظریۀ وی در تبیین و توجیه تطابق حقیقی و عین به عین این صور، توفیق چندانی نداشته و صرفاً میتواند حاکی از تطابقٌ‌مّائی بین آن­دو باشد.

شهرهای فعال، یک منبع سرمایه گذاری در توسعة هرچه بیشتر سرمایه های زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و انسانی هستند. اثر این شهرها بر ابعاد زندگی شهری بسیار ملموس است و به آسانی نمی توانند نادیده گرفته شوند. مسئلة مهمی که در شهر فعال مشاهده می شود، توجه به گروه های سنی مختلف و نیاز به بررسی همه جانبة عواملی است که چه مستقیم و چه غیرمستقیم نقش ایفا می کنند. هدف پژوهشحاضر، ارائة مدل شهر دوستدار فعالیت بدنی بود. پژوهش حاضر ازنوع کیفی و با رویکرد نظریی داده بنیاد (ساختگرا) بود. در این مطالعه، از دو منبع اطلاعات برای جمع آوری داده ها استفاده شده است: 1-مصاحبه با هفت نفر از نخبگانی که درزمینة شهر فعال پژوهش هایی را انجام داده اند؛ اعم از مدیرانی که درزمینة ورزش همگانی سابقه داشتند و برخی از مدیران ورزش شهرداری تهران؛ 2-کدگذاری 12 مورد از مقالات معتبر درزمینة شهر فعال. پس از پایان یافتن مرحلة کدگذاری طی سه مرحله، 534 کد باز با تکرار از دو مرحلة کدگذاری مقالات و مصاحبه ها (286 کد باز از مقالات و 248 کدباز از مصاحبه ها) به دست آمدند. پس از بررسی دقیق مدل شهر فعال تافیسا و تقسیم بندی مدل های زیست شناختی در چهار سطح کلی، هم جواری کدهای باز و رجوع به مقالاتی که در این زمینه منتشرشده بودند، تقسیم بندی کدهای باز در سه لایة کلی و یک محور انجام شد. درنهایت، یک مدل بومی برای تبدیل شهر تهران به شهر دوستدار فعالیت بدنی به دست آمد که برای دستیابی به شهر فعال، جوامع فعال و شهروندان فعال، این مدل راهکارهایی را پیش روی مدیران قرار می دهد.

نظریه پردازان، تفاوت اتانازی فعال و غیرفعال را چنین تبیین می کنند که در اولی یک بیمار لاعلاج، با رنج زیاد، و بدون امید به بهبودی را می کشیم و در دومی می گذاریم که بمیرد. هدف پژوهش پیش رو عبارت بود از بررسی پاسخ به یک معمای اخلاقی که در آن، می توان تفاوت مفاهیم زیربنایی دو نوع اتانازی را به آزمون گذاشت. بررسی ویژگی های فردی در رابطه با این قضاوت اخلاقی هدف دیگر پژوهش بود. 105 دانشجو علاوه بر مطالعه سناریوی واگن و پاسخ به پرسش های مرتبط با آن، به شش گویه مقیاس خود ارزیابی معنویت، و بیست گویه مقیاس کوتاه پنج عامل بزرگ شخصیت پاسخ دادند. یافته ها نشان داد 83.8 درصد پاسخ دهندگان کشتن یک نفر برای نجات جان پنج نفر را غیر اخلاقی می دانند. بررسی نقش جنسیت، دینداری، و شخصیت پاسخ دهندگان در رابطه با معمای واگن تفاوت معنی داری به دست نداد (P>0.05). با این حال، تجربه پذیری رابطه بسیار نزدیکی به سطح معنی داری داشت (r=0.19, P=0.056). بنابر یافته های پژوهش حاضر تفاوت کشتن و اجازه مردن دادن برای اکثر افراد روشن است و بر مبنای آن، حتی در جایی که منفعت بیش تری به دست آید کشتن را ترجیح نمی دهند. پاسخ به معمای واگن متاثر از ویژگی های فردی نبود، با این حال مولفه شخصیتی تجربه پذیری به عنوان عامل احتمالی موافقت با اتانازی فعال پیشنهاد شد.